Aanschaf

Overweeg je de aanschaf van een Labradorpup? Lees dan onderstaande tips goed door!

Verdiep je eerst goed in de raseigenschappen van de Labrador Retriever en vraag je voor je een Labradorpup aanschaft de volgende punten kritisch af:

  • Heb je tijd en ruimte genoeg om je hond te voeden, op te voeden en te geven waar hij recht op heeft?
  • Weet je dat een pup al heel snel geen pup meer is maar een volwassen hond die wel 12 jaar of misschien nog langer van jouw zorgen afhankelijk is?
  • Weet je dat een hond, naast de aanschafkosten, een heel hondenleven lang onkosten met zich meebrengt, o.a. voer, dierenartskosten, trainingen, pension etc.?
  • Weet je dat een hond bij slecht weer ook uit wil en het liefst een stukje verder dan alleen de groenstrook?
  • Weet je dat Labradors graag zwemmen? Altijd en overal, schoon water of niet.
  • Weet je dat de meeste honden 2 keer per jaar verharen, een Labrador een dubbele vacht heeft en dit soms veel extra werk met zich meebrengt?
  • Weet je dat je je hond niet even in 3 weken vakantie kunt opvoeden en daarna aan zijn lot over kunt laten van 8 tot 5 omdat je een druk bezet leven hebt, moet werken of veel weg bent?
  • Weet je dat veel honden helaas een leven hebben waarop echt geen enkele hond zit te wachten?
  • Dat ook hun eigenaren zich vaak niet hebben gerealiseerd waar ze eigenlijk aan begonnen zijn?
  • Dat je kinderen nooit de verantwoording over je hond mag geven? Je bent als volwassene verantwoordelijk voor de aanschaf en het verzorgen van de hond, kinderen kunnen en mogen hierbij graag helpen, maar schaf nooit een pup aan alleen omdat je kinderen het zo graag willen! De pup wordt groot en uiteindelijk ben jij degene die zorg draagt voor de hond.
  • Wist je dat er een aantal medische aandoeningen zijn die voor kunnen komen bij alle honden, maar specifiek ook bij Labradors?

Als je dit allemaal op een rij hebt, er goed over na hebt gedacht en je nog steeds van mening bent dat een Labrador echt iets voor je is, dan is het tijd voor de volgende stappen:

  • Informeer als je op zoek gaat naar een Labrador en door de bomen het bos niet meer ziet met al dat aanbod op internet, eerst bij de rasvereniging. Wij kunnen je alles vertellen over het wel en wee binnen het ras en wij kunnen je ook de weg wijzen naar bonafide fokkers.
  • Laat je niet meteen verleiden als je gaat kijken bij een nestje pups….vraag altijd naar gezondheidsuitslagen van de betreffende ouderdieren. Als dat twijfelachtig of zelfs niet aanwezig is, laat de pups dan waar ze zijn, hoe verleidelijk het ook is!
  • Bedenk dat een stamboom alleen weinig zegt, niets meer dan de namen van ouders en grootouders.
  • Gezondheidsuitslagen zijn meer dan een papiertje van de eigen dierenarts. Als je ergens aan twijfelt informeer dan eerst bij de rasvereniging of vraag iemand mee met meer verstand van ‘zaken’.
  • Voor Labradors geldt dat zij geröntgend moeten zijn en vrij van afwijkingen aan heupen en ellebogen. Hiervan moet een officiële uitslag van de Raad van Beheer aanwezig zijn (of in sommige gevallen een geldige buitenlandse uitslag).
  • Labradors waar mee gefokt wordt moeten, afhankelijk van de rasvereniging 1x per jaar of 1x per 2 jaar een officieel (ECVO) oogonderzoek ondergaan en hiervan een vrije uitslag hebben.
  • Het is wenselijk en voor de pupbemiddeling van de LKN verplicht, dat de ouderdieren ook tenminste 2 tentoonstellingsuitslagen kunnen laten zien.

Waar moet je verder op letten?

  • De eerste indruk van een fokker en zijn honden.
  • Het is belangrijk dat pups in het nest contact hebben met andere mensen, andere dieren, geluiden etc….het zal duidelijk zijn dat hier met pups in een schuur vol honden of meerdere nesten in allerlei leeftijden weinig aandacht aan wordt besteed.
  • Het nest van de pups moet schoon zijn en wat grotere pups moeten een verschil hebben in een lekkere ligplaats met een deken of een kleed en een uitloop van bijvoorbeeld kranten of zaagsel er omheen. Pups die opgroeien in een vies hok, zonder verschil tussen nest en uitloop zijn veel moeilijker of zelfs bijna niet zindelijk te krijgen!
  • Er moet voor de moederhond voldoende ruimte zijn om ook van de pups weg te kunnen als ze dat wil. Een goede fokker sluit zijn hond niet op met haar nest, maar geeft haar de gelegenheid te zogen als ze dat wil en het nest te verlaten als ze dat wil.
  • Pups moeten er gezond en vrolijk uitzien, geen vieze ogen of doffe, vuile vachtjes.
  • Pups moeten niet bang zijn om door vreemden te worden aangehaald en geaaid. Een pup die goed wordt gesocialiseerd zal misschien even van een afstand kijken, dat is natuurlijk ook afhankelijk van zijn karakter, maar dan zal hij toch zijn nieuwsgierigheid overwinnen en komt hij naar je toe.
  • Als de pups al wat groter zijn moet het geen probleem zijn de pup van je keuze ook eens even apart te zien, buiten het nest.
  • Het is natuurlijk voor een fokker prettig als pupbezoek aangekondigd wordt, hij heeft immers meer te doen….maar soms kan het goed zijn om eens onverwacht langs te gaan. Ook op onverwachte momenten moet het nest schoon zijn.
  • Pups mogen, ras of geen ras, nooit eerder worden meegegeven dan met 7 weken. Misschien is de moeder dan al wel gestopt met zogen, pups hebben nog wel de warmte en de geborgenheid van het nest en de broertjes en zusjes heel hard nodig.
  • Natuurlijk heeft de fokker je alle papieren laten zien!
  • Bedenk dat een nest zonder stamboom uit een ouderpaar met stamboom vaak een nestje is met ‘een luchtje’. Er zijn diverse redenen waarom sommige fokkers hun ‘ras’honden toch nestjes laten krijgen zonder stamboom. In de meeste gevallen hebben ze een passend verhaal voor je klaar over hoge, onzinnige stamboomkosten etc. De ware reden zullen ze je niet vertellen, maar neem van ons als rasvereniging aan dat een fokker die zijn spullen voor elkaar heeft, zijn honden echt niet gebruikt voor ‘stamboomloze’ pups, waar je soms ook nog eens belachelijk veel voor betaalt. Bovendien is een ‘rashond’ zonder stamboom gewoon een bastaard. Over zijn afstamming is immers niets op papier bekend, dus wie zegt je dat pa en ma ook werkelijk pa en ma zijn?

Tot slot

Als alles in orde is en je alle vertrouwen hebt in de fokker en zijn kroost is het goed. Twijfel je echter aan wat dan ook, laat je dan niet verleiden door die lieve koppies. Als pupkopers zorgvuldig omgaan met het maken van hun keuzes, krijgen de malafide fokkers steeds minder kans; zolang er afname blijft gaan zij door met fokken (lees vermeerderen) van honden en dit komt geen enkel ras (of niet ras) ten goede.